شمارهٔ ۱۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به سفر روحانی و سلوک در راه حقیقت اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که اگر سالک قدم نادرستی بردارد، فاصله‌اش از مقصود بسیار زیاد خواهد بود. نور الهی در همه جای عالم پراکنده است و نیازی به دلایل و استدلال‌های بی‌پایه نیست. اگر در زندگی به کجی‌ها و نادرستی‌ها توجه کنیم، حقیقت در ابرو و راستی‌هایی که در اطراف ما وجود دارد، نمایان می‌شود. شاعر همچنین به ناامیدی‌ها و چالش‌هایی که در مسیر سلوک دارد اشاره می‌کند و از علی می‌خواهد که درهایی که به سمت امید و فرج می‌رود را بگشاید. در نهایت، او تأکید می‌کند که باید از دنیای ملامت دوری کرده و در جستجوی وحدت برآید.
چنین که سالک ما می نهد قدم کج مجهزار مرحله افزون بود ازو تا حج
هوش مصنوعی: سالی که مجاهد در راه باطل گام مینهد، به اندازهای از راههای درست و واقعی فاصله دارد که رسیدن به کعبه و حج به مراتب از آن دورتر است.
نتافت بر همه ذرات کون خورشیدیکه سیر او نه به قطع دقایق است ودرج
هوش مصنوعی: خورشید بر تمام اجزای جهان تابیده است و مسیرش به گونهای نیست که با گذشت زمان قطع شود یا متوقف گردد.
چو اقرب است به ما نور او ز حبل وریدچه احتیاج به بسط دلایل است و حجج
هوش مصنوعی: وقتی که نزدیکی نور او به ما مانند رگ گردن است، دیگر نیازی به توضیحات و دلایل زیاد نیست.
به چشم راست نگر هر کجا کجی بینیکه هست راستی ابرو آنکه باشد کج
هوش مصنوعی: به چشمان راست نگاه کن و هر جا که کجی میبینی، بدان که راست بودن ابرو به آن وابسته است.
برآستان تو گفتم که سر زدم عمریستهنوز نبودم امید فتح باب فرج
هوش مصنوعی: بر درگاه تو گفتم که سالهاست به تو سر زدهام، اما هنوز امیدوار به گشایش و فرج نیستم.
دوباره گفت علی قرع بابنا دم دمفان من قرع الباب و استدام ولج
هوش مصنوعی: علی دوباره گفت: در هر دم بر در ما را بزن، زیرا هر کسی که در را بزند و مداومت کند، وارد خواهد شد.
هوای عالم وحدت اگر کنی جامیبغیر راه ملامت مرو به هیچ نهج
هوش مصنوعی: اگر خواهان تجربهٔ اتحاد در جهان هستی هستی، باید از راههای پر از سرزنش پرهیز کنی و به هیچوجه به آنها روی نیاوری.