شمارهٔ ۱۳۸
هوش مصنوعی: این شعر به شکوه و بزرگی خداوند اشاره دارد و نشان می‌دهد که تمامی داشته‌ها و ادعاهای انسان‌ها در برابر عظمت او هیچ هستند. شاعر می‌گوید که تمام فهم، ثروت و افتخار انسانی در مقایسه با مالکیت خداوند بی‌ارزش است. همچنین به این نکته تأکید می‌کند که بدون رحمت و لطف خداوند، عبادت و تلاش انسان‌ها نیز بی‌فایده است. در نهایت، این شعر نشان‌دهنده تواضع انسان در برابر خداوند و اعتراف به عدم توانایی و ارزش حقیقی خود است.
ای ز تو قیل و قال ما همه هیچفهم و وهم و خیال ما همه هیچ
هوش مصنوعی: هر چه در گفتگوهای ما مطرح میشود، از تو ناشی است و در حقیقت هیچ یک از افکار، تصورات و تخیلات ما ارزشی ندارد.
مالک الملک کاینات توییدعوی ملک و مال ما همه هیچ
هوش مصنوعی: ای تو صاحب اصلی جهان، تمام ادعای ما درباره مال و ثروت، هیچ و پوچ است.
خالی از فضل بر کمال تو هستلاف فضل و کمال ما همه هیچ
هوش مصنوعی: ما از فضیلت و کمال تو خالی هستیم و هرگونه ادعای فضیلت و کمال ما بیمعنا و توخالی است.
باگهرهای گنج مخفی تونرخ سنگ و سفال ما همه هیچ
هوش مصنوعی: با ارزشترین و زیباترین چیزها نزد تو موجود است، اما ما به چیزهای کماهمیت و بی‌ارزش خود میبالیم.
سایلان سماط جود توییمبی جوابت سوال ما همه هیچ
هوش مصنوعی: ما زبانزبانان سفرهی بخشش تو هستیم، اما بیپاسخ تو، پرسشهای ما هیچ و بی‌ارزش است.
بی نسیم قبول عاطفتتطاعت ماه و سال ما همه هیچ
هوش مصنوعی: بدون نسیم عشق تو، نه فرمان سال و ماه ما ارزشی دارد.
هست باهای و هوی مستانتوجد جامی وحال ما همه هیچ
هوش مصنوعی: حالت و رفتار پرشور تو مانند جامی از شوق و سرخوشی است، اما حال ما هیچ و بی‌ارزش است.