شمارهٔ ۱۵۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و لطفی که معشوقش به او عطا کرده اشاره می‌کند. او از نزول کرامت و محبت معشوق در شب خاصی سخن می‌گوید و به دعای اهل صفا اشاره دارد که معشوق را به حضورش می‌آورد. شاعر از احساس آرامش و راحتی که با حضور معشوق بر دلش نشسته، صحبت می‌کند و بیان می‌کند که مشکلات و دردهای عشق او با لبخند معشوق حل می‌شود. همچنین تصویری از محفل و جمعی که با زیبایی معشوق روشن شده، به تصویر می‌کشد. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره دارد که حتی اگر دیگران به رندی و مستی او طعنه بزنند، این‌ها نشانه فضیلت‌های او هستند و تأکید می‌کند که نمی‌خواهد از زندگی بهره‌مند نشود، چرا که هر کس باید از زیبایی‌های عشق لذت ببرد.
چه لطف بود که شیرین شمایل من کردکه شب نزول کرامت به منزل من کرد
هوش مصنوعی: چه لطفی بود که محبوب دلنشین من، در شبی که رحمت و کرامت نازل می‌شود، به خانهام آمد.
دعای اهل صفا کرده حرز بازوی خویشنشست و ساعد سیمین حمایل من کرد
هوش مصنوعی: دعای افراد پاکنفس، به مانند دُرَهای ارزشمندی است که بر روی بازویم نشسته و ساعد نقرهای من را در آغوش گرفته است.
نهاد بر دل من دست و راحت از هر سوز دستیاری او روی با دل من کرد
هوش مصنوعی: دست مهربانیاش را بر دل من گذاشت و از هر طرف راحتی و آسایش به من هدیه داد و با دل من ارتباطی صمیمی برقرار کرد.
هزارمشکلم از درد عشق در دل بودبه یک دو نکته لبش حل مشکل من کرد
هوش مصنوعی: درد و مشکلهای بیشماری که از عشق در دلم بود، با چند جملهی ساده و زیبای او برطرف شد.
چو شمع محفل من شد رخش چو پروانههمای سدره نشین طوف محفل من کرد
هوش مصنوعی: وقتی چهرهات مانند شمع، روشنی بخش محفل من شد، مانند پروانهای که به دور شمع میچرخد، در میهمانیام غوغا به پا کردی.
مرا به رندی و مستی که طعنه زد زاهدنه طعنه بود که شرح فضایل من کرد
هوش مصنوعی: منظور این بیت این است که وقتی زاهد به من به خاطر رندی و شوریدهخوییام طعنه میزند، در واقع او به نوعی به فضایل من اشاره می‌کند و این طعنه چیز منفی نیست.
شدم قتیل چو جامی و بهره مند مبادز عمر هر که نه تحسین قاتل من کرد
هوش مصنوعی: من به مانند کسی که با شرابی کشته شدهام، از زندگی بهره‌مند نمیشوم و برای هر کسی که قاتل من را ستایش نکند، آرزوی زندگی نمیکنم.