شمارهٔ ۱۸۱
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید و توصیف زیبایی و جذابیت محبوب می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هرکجا محبوب قدم می‌گذارد، آن مکان برایش بهشتی جلوه می‌کند. او به عشق و تأثیر عمیق محبوب بر روح و عقل انسان اشاره می‌کند و می‌گوید که دل او به زیبایی‌های محبوب خیره شده و از عقل دور می‌شود. همچنین به لحظاتی که محبوب بخندد یا ابرو بالا اندازد، تأکید می‌کند و به شکلی کنایه‌آمیز به مجنون اشاره می‌کند که تحت تأثیر عشق دیوانه‌وار است. در نهایت، شاعر از زیبایی شعر و تأثیر آن بر جان و دل خود تقدیر می‌کند.
به هر خانه کان نازنین می نمایدبه چشمم بهشت برین می نماید
هوش مصنوعی: هر جایی که آن معشوق زیبا و دلربا را ببینم، برایم مانند بهشت برین جلوه می‌کند.
به هر جا که او بر زمین می نهد پاسر عالمی بر زمین می نماید
هوش مصنوعی: هر کجا که او قدم می‌گذارد، نشانهای از عظمت و شکوهی بر زمین ظاهر می‌شود.
چه سود است از آنم که سیمینبر آمدچو دل در برش آهنین می نماید
هوش مصنوعی: چه فایدهای دارد که کسی با زیبایی خاصی به ما نزدیک شود، اگر دل ما از سختی و بیاحساس بودن پر باشد و نتوانیم به او پاسخ دهیم؟
چو ابرو نماید مبینید سویشکه غارتگر عقل و دین می نماید
هوش مصنوعی: وقتی او ابرو میاندازد، به او نگاه نکن، چون سبب نابودی عقل و دین می‌شود.
مزن طعن لیلی اگر بست برقعکه لایق به مجنون چنین می نماید
هوش مصنوعی: اگر لیلی صورتش را پوشانده و به مجنون بیتوجهی می‌کند، نباید به او تهمت بزنی یا او را سرزنش کنی، چون این وضعیت بر او مناسب نیست.
ز سر می رود هوش مجنون چو لیلیز خیمه سر آستین می نماید
هوش مصنوعی: مجنون وقتی به لیلی فکر می‌کند، تمام حواسش را از دست میدهد، مانند وقتی که او را از خیمهاش میبیند و به او نزدیک می‌شود.
خطا ازکه دیده ست زاهد ندانمکه در ابرو افکنده چین می نماید
هوش مصنوعی: نمیدانم اشتباه از کجاست، ولی میبینم که زاهد به خاطر چین و چروکی که در ابرو دارد، اشتباه می‌کند و نمیفهمد.
چو از عشق در دل گشادی نداردهمان حالتش از جبین می نماید
هوش مصنوعی: وقتی عشق به دل آدمی راه پیدا کند، او دیگر نمیتواند آن احساس را پنهان کند و این حالت در چهرهاش نمایان می‌شود.
هزار آفرین بر تو جامی که طبعتدراین شعر سحرآفرین می نماید
هوش مصنوعی: هزار بار به تو درود میفرستم، ای جامی که استعداد و ذوق تو در این شعر جادویی به وضوح دیده می‌شود.