شمارهٔ ۳۰۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره لذت‌های زندگی و شراب‌خواری است و به تذکر گذر زمان و زوال روزهای خوش می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که او را مست کند و حجاب روزه‌هایش را از بین ببرد. او از مطرب می‌خواهد که نواهای خوشی بنوازد تا یادآور شادی‌های کودکی‌اش باشد و از زندگی مادی و فانی رهایی یابد. در نهایت، شاعر به جایگاهی از ارادت و نزدیکی به قدسیان اشاره می‌کند و دعا می‌کند که او را به این مقام رهنمون شوند.
ساقیا خیز کز محول حالروز عشرت نهاد روبه زوال
هوش مصنوعی: ای ساقی، برخیز و به ما شراب بده، زیرا حال خوشی که داریم در حال از بین رفتن است و به زوال میرود.
روزه خواهد حجاب ما گشتناز شراب حرام و نقل حلال
هوش مصنوعی: روزه باعث میشود که ما از نوشیدن شراب حرام و خوردن نقل حلال دور شویم و از این طریق حجاب و محدودیتهایی برای خود ایجاد کنیم.
چون رسد دور من عنایت کنآنچنان کاسه های مالامال
هوش مصنوعی: زمانی که دور و برم پر از نعمت و برکت شود، لطف و رحمت تو نیز به اندازهای زیاد باشد که همچون کاسههای پر از دارایی و خوشبختی به من برسد.
که رساند ز سلخ شعبانممست طافح به غره شوال
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به حالتی اشاره می‌کند که به مناسبت پایان ماه شعبان و ورود به ماه شوال، احساس شگفتی و شادی را تجربه می‌کند. او به نوعی به رویش و تازگی ماه جدید اشاره دارد و از شوق و نشاطی که به همراه دارد، سخن میگوید.
مستی حال من شود که بردذکر ماضی و فکر استقبال
هوش مصنوعی: حال من در مستی چنان است که از یاد گذشته و فکر آینده آزاد میشوم.
مطربا عود خوشنوا طفلیستجا دهش در کنار چون اطفال
هوش مصنوعی: ای نوازنده، ساز خوش صدای تو مانند کودکی است که باید او را در کناری به آرامی قرار دهی، شبیه به بچهها.
تا درآید به ناله طفل آساگوش او را به دست لطف بمال
هوش مصنوعی: بگذار صدای نالهی کودک به گوشش برسد و او را با مهربانی لمس کن.
ناله او مرا به کشور جانبرد از تنگنای حس و خیال
هوش مصنوعی: پرچم فریاد او مرا از تنگناهای حس و خیال به سرزمین جانم برد.
در هوای فضای فقر و فناطایر همتم زند پر و بال
هوش مصنوعی: در شرایطی که فقر و زوال حاکم است، پرندهی ارادهام بال و پر میزند.
به مقامی رسم که چون جامیقدسیان از نشیمن اقبال
هوش مصنوعی: به جایی میرسم که مانند جامی، فرشتگان از جایگاه خوشبختی سخن میگویند.
در من آورده روی خود گویندمرحبا تعال تعال
هوش مصنوعی: در من حضور خود را به نمایش گذاشتهاند و میگویند خوش آمدی، بیا، بیا.