شمارهٔ ۳۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و غم هجران معشوق خود سخن می‌گوید و احساسات عمیقش را بیان می‌کند. او می‌گوید دلش به اندازه‌ای در غم معشوق تنگ است که نمی‌تواند آن را تحمل کند. عشق به معشوقش را همچون دریا می‌داند که او را در خود غرق کرده است. شاعر آرزوی دیدن معشوق را دارد و می‌گوید که دلش برای او آماده جنگ است. او از محبتی یاد می‌کند که در زنجیر زلف معشوق گرفتار شده و به دنبال باده‌ای است که از ناپایداری و دورنگی دور باشد. در کل، این شعر به شدت احساساتی و پر از غم عشق است.
گر ز بار غم هجر تو به تنگ است دلمچه کنم قطره خون است نه سنگ است دلم
هوش مصنوعی: اگر دل من از بار غم ناشی از دوری تو به تنگ آمده، چه کار میتوانم بکنم؟ دل من مانند سنگ نیست، بلکه همچون قطرهای خون است.
جذب عشق تو نهنگ دو جهان آشام استگام همت زده در کام نهنگ است دلم
هوش مصنوعی: عشق تو مانند یک نهنگ بزرگ در عمق تمام عالم است و دل من با تمام تلاشش در پی به دست آوردن آن سعادت و لذت است.
گر تو را آرزوی دیدن دیدار خود استکرده آیینه خود پاک ز زنگ است دلم
هوش مصنوعی: اگر آرزوی دیدن خودت را داری، آینهات را از کثیفی پاک کن؛ زیرا دل من برای تو بسیار تنگ است.
تا چرا پیش خدنگ تو شود سینه سپرروزگاریست که با سینه به جنگ است دلم
هوش مصنوعی: تا چه زمانی باید در مقابل تیرهای تو سینه سپر کنم، ای عشق؟ روزگاری است که دلم با سینهام در جنگ است.
محتسب گو بشکن چنگ که سررشته عشقاز سر زلف تو آورده به چنگ است دلم
هوش مصنوعی: ای محتسب، بگذار که چنگ را بشکنم، çünkü دل من به خاطر عشق، از موهای تو به دست آمده است.
بس که بر دل زدیم تیر پی مرغ غمتقفسی ساخته از چوب خدنگ است دلم
هوش مصنوعی: دل من به خاطر عشق و غم تو، مانند قفسی شده است که از چوب تیرها و زخمهای عشق ساخته شده است. اینقدر به دل من ضربه زدهای که دیگر هیچ آرامشی ندارد.
جامی از خم فنا باده یکرنگی خواهکه گرفته ز حریفان دورنگ است دلم
هوش مصنوعی: از ظرف فنا، شراب بیریایی بخور که دل من از افراد دورنگ و ریاکار پر شده است.