شمارهٔ ۳۹۹
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های عشق و احساسات عاشقانه اشاره دارد. شاعر به معشوق خود، که او را به گل رنگین تشبیه کرده، می‌گوید که عشق او مانند داغی در دل و جان اوست. او از رنج و درد ناشی از دوری از معشوق می‌نالد و به تلخی‌های عشق اشاره می‌کند، و می‌خواهد بگوید که هیچ ذوق و لذتی جز حضور معشوق در زندگی‌اش وجود ندارد. او در نهایت به این نتیجه می‌رسد که همه این احساسات و شعرهای عاشقانه‌اش، بی‌فایده‌اند اگر معشوق در کنار او نباشد.
بیا ای همچو گل رنگین تو را دامن به خون منیکی چون لاله با داغ توبیرون و درون من
هوش مصنوعی: بیا ای دلبر زیبا، دامن خود را به خون من آغشته کن، چون لالهای که با عشق تو درون و بیرون من را پر از درد کرده است.
ستون خانه آهم سوخت بگذر ای لب شیرینتماشا کردن فرهاد را بر بیستون من
هوش مصنوعی: ستونهای خانهام به خاطر عشق و غم سوختند. ای دوست با لبهای شیرینت، بگذر و تماشا کن فرهاد را که بر کوه بیستون میتراشد.
نمی خواهم ز باده سرخرویی تا شد از لعلتحساب سیل اشک سرخ جام لاله گون من
هوش مصنوعی: نمیخواهم از شراب قرمز که توی لبت به من میدهد خوشحالی، چون محاسبهام از تعداد اشکهای سرخ به خاطر تو مثل سیلابی است که از جام گل قرمز من سرازیر میشود.
فراهم کی شود کارم ز عقل و صبر و دین زینسانکه سنگ انداخت در هنگامه ایشان جنون من
هوش مصنوعی: آیا روزی می‌رسد که کارهایم با عقل، صبر و دین به سامان برسد؟ در حالی که در این شرایط، جنون من مانند سنگی است که در میانهی آنها پرتاب میشود.
شدی طالع ز اوج حسن و از خود بی خودم کردیبدین دولت نشد جز حسن طالع رهنمون من
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و شکوه تو، از حال خود بیخبر شدم و در این خوشبختی هیچ چیزی جز زیبایی تو راهنمای من نیست.
چنان بگداختم بی تو که گر از سرکشم خرقهتوان راز درون را یک به یک خواند از برون من
هوش مصنوعی: من به قدری بیتو دچار آتش و درد شدم که اگر بخواهم از خودم بکاهم و به عمق وجودم نگاه کنم، میتوانم تمام رازهایم را یکی یکی از ظاهر خودم ببینم و بیان کنم.
چه حاصل گر فسون دوستی شد شعر من جامیچو هرگز در پری‌رویان نمی‌گیرد فسون من
هوش مصنوعی: چه فایدهای دارد اگر شعر من به دوستی جادو شود، در حالی که هیچگاه زیبایی‌های پریچهرهها تحت تأثیر جادوی من قرار نمی‌گیرد؟