شمارهٔ ۴۶۷
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعات عشق و زیبایی طبیعی اشاره دارد. شعر به بلبل و گل‌ها و همچنین به حالت‌های مختلف عاشقانه و معنوی پرداخته است. شاعر به بلبل توصیه می‌کند که از وقت خوش و زیبایی‌های اطرافش بهره ببرد و از زندگی و عشق لذت ببرد. او همچنین به مجنون (عاشق) و زاهد (عابد) اشاره کرده و به آنها می‌گوید که به جای نگرانی‌های دنیا، به عشق و زیبایی فکر کنند. شاعر در نهایت به پیامدهای دلبستگی به دنیا و رقیب‌ها می‌پردازد و توصیه می‌کند که بندهای وابستگی را بگسلند و به دنبال حقیقت و زیبایی واقعی باشند. با زبان زیبا و نمادین، شاعر به جست-andجوی عشق و معنای بالاتر زندگی دعوت می‌کند.
در وقت گل ای بلبل فریاد بسی داریخوش وقت تو کز هرگل فریادرسی داری
هوش مصنوعی: در زمان شکفتن گل‌ها، ای بلبل، تو فریادها و نغمههای زیادی داری. خوشبختی تو در این است که از هر گلی میتوانی یاری و کمک بگیری.
از قافله لیلی گر واپسی ای مجنوناین بس که به گوش از وی بانگ جرسی داری
هوش مصنوعی: اگر از همراهی لیلی بازماندی، ای مجنون، فقط همین کافی است که صدای زنگی از او در گوش داری.
از کوی وی ای زاهد مایل سوی فردوسیگر نغلطم از بستان رو در قفسی داری
هوش مصنوعی: ای زاهد، اگر گزند و خطایی از من سر بزند، به سوی باغ او برو و در قفسی که داری، جا بگیر.
پروانه صفت هرکس گرد سر تو گردانلیکن تو کجا هرگز پروای کسی داری
هوش مصنوعی: هرکس مانند پروانه دور تو میچرخد، اما تو هرگز به فکر کسی نیستی و اهمیتی برای آنها قائل نیستی.
از بهر خدا بگسل پیوند رقیب از خودتا چند چو گل دامان در چنگ خسی داری
هوش مصنوعی: برای خدا، رابطهات را با رقیب قطع کن. تا کی باید مانند گلی باشی که در دستان کسی بیارزش اسیر است؟
کردی به دل ای صوفی اسباب جهان شیرینبا دعوی طاووسی شغل مگسی داری
هوش مصنوعی: ای صوفی، با بهانههای خود و ادعای بزرگی، در دل مردم وسوسههای آرامش و خوشی را ایجاد کردهای، اما در حقیقت کار تو فقط مانند مگس است که به زنبور عسل برای شیرینی و زیبایی سری میزند.
از مهر بتان جامی هر لحظه برآری دمچون صبح درین معنی روشن نفسی داری
هوش مصنوعی: هر لحظه از عشق معشوقهات نوشی مینوشی، مانند یک صبحی که نورش بر همه چیز میتابد. در این معنا، تو حقیقتی روشن و روشنگر داری.