تناجی
جامی

شمارهٔ ۱

جامی سخن بر آینه دل بود چو زنگزین زنگ به که آینه خود دهی صفا
اعراض کن ز شعر که شغلیست بس عریضاین چند روزه عمر به آن کی کند وفا
وز زانکه نیست طاقت اعراض ازان تو راحمد خدای پیشه کن و نعت مصطفی