شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: این بیت به این موضوع اشاره دارد که باید به خوبی به شعر و هنر توجه کرد و از آن لذت برد. شاعر به مطرب می‌گوید که نباید فقط به تن و جسم توجه کند، زیرا جان و روح واقعی در شعر و گفتار نیک نهفته است. در واقع، اگر فردی روحی در وجودش نباشد، تنها یک مرده است، هرچند که در قالب تن زندگی کند.
دست در تن تن بسیار مزن ای مطربرونقی می دهش از شعر نکو گفتاری
هوش مصنوعی: ای نوازنده، به نشان دادن مهارتهای خود پرداخته و در وجود خود فرو نرو، زیرا که زیبایی و جذابیت به واسطهی کلمات دلنشین و سخنهای نیکو به وجود میآید.
جان این تن تن بیهوده تو شعر خوش استهست هر تن که در او جان نبود مرداری
هوش مصنوعی: زندگی بدون روح و جان معنا ندارد و تنها وجودی که در آن روحی نباشد، شبیه به مردار است. بنابراین، شعر و هنر زمانی زیبا و ارزشمند است که با جان و احساس همراه باشد.