شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این شعر به مضامین عاشقانه و عارفانه پرداخته و حالتی از درد و longing را بیان می‌کند. شاعر با خطاب به ساقی می‌گوید که مشکل‌ها را حل کرده و در پی نوشیدن مشروبات است. اشاره به عشق مجنون به لیلی و اشک‌های او که بر آثار عشق می‌ریزد، نیز قابل توجه است. شاعر به مرگ اشاره می‌کند و می‌گوید که برای رهایی از غم، باید از خود دل کند و در نهایت، با توجه به مقام و احترام می‌کوشد تا در محفل می‌نشان خود، همراه با نور و شادی باشد. به‌طور کلی، شعر احساس عمیق فراق و عشق را منتقل می‌کند.
الا یا ایها الساقی می آمد حل مشکل‌هاز می مشکل بود توبه ادر کاسا و ناولها
هوش مصنوعی: ای ساقی، بیا و این مشکلات را با شراب حل کن، زیرا در این می مشکل وجود دارد. بیا و به ما جرعهای بده و کاسهات را پر کن.
چو گردد کعبه رو لیلی ز مجنون بیش ازین نایدکه ریزد خون دل از دیده بر آثار منزل‌ها
هوش مصنوعی: زمانی که کعبه به سمت لیلی تغییر جهت دهد، دیگر از دل بیتاب و دردمند مجنون، اشکهایی جاری نخواهد شد که نشانههای عشق را بر آثار قدیمی بریزد.
ز هر محمل چو آید بوی لیلی جای آن داردکه گردد اشک مجنون قطره زن دنبال محمل‌ها
هوش مصنوعی: هرگاه بویی از لیلی به مشام برسد، جای آن است که اشک مجنون به صورت قطرهای به دنبال کاروانها بریزد.
بمیر از خویش تا زین موج خیز غم امان یابیکه شخص مرده را زود افکند دریا به ساحل‌ها
هوش مصنوعی: اگر از خودت جدا شوی و به مرگ خودت نپردازی، از این غم و تلاطم رهایی نخواهی یافت؛ زیرا کسانی که مردهاند به سرعت به سواحل امن رسانده میشوند.
نه لاله‌ست آن دمیده گرد کویت ز اشک محرومانحبابی چند گویی خاست از خونابه دل‌ها
هوش مصنوعی: اینکه در آن جا گل لالهای نمیروید، بلکه آنچه در حال رشد است نتیجهی اشک‌های کسانی است که دلتنگ و محروماند. تو چه میدانی که این حبابها از درد دلهای مردم برخاسته است؟
به صد ذلت سر من و آستان پیر میخانهبه شیخ محترم بادا مسلم صدر محفل‌ها
هوش مصنوعی: به صد نوع ذلت و بدبختی، من به سر و آستان پیر میخانه (که نماد روحانی است) میرسم، و برای شیخ بزرگوار، دعای خیر دارم که او در صدر محفل‌ها قرار گیرد.
به خواب ار شعله‌های نور گردد گرد تو جامیبشمس الراح عبرها و دور الکاس اولها
هوش مصنوعی: اگر در خواب، شعله‌های نور به دور تو بپیچند، تو جامی را مانند خورشید در دست خواهی داشت که از آن بنوشی و لذتی عمیق را تجربه کنی.