شمارهٔ ۱۹۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به درد و رنج ناشی از جدایی معشوق می‌پردازد. او با حسرت از عشقی سخن می‌گوید که به خاطر دلتنگی و احساسات عمیقش، دلش به شدت آشفته شده است. خاطرات زیبای معشوق، مانند دندان‌هایش و زلف‌هایش، به یادش می‌آید و او را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. شاعر همچنین به عدم حضور معشوق در زندگی‌اش و اندوهی که از این جدایی دارد، اشاره می‌کند. در نهایت، او می‌گوید که حتی در میخانه نیز نمی‌تواند از این حسرت و غم بگریزد و همیشه درگیر یاد اوست.
دم زد دل از سر غمت از سرزنش خون کردمشگرم از میان مردمان چون اشک بیرون کردمش
هوش مصنوعی: دل از شدت غم تو به تنگ آمده و به خاطر انتقادهایی که از من میشود، نتوانستم ناراحتیام را پنهان کنم. بین مردم، مثل اشک از چشمانم بیرون آمد و به صورت واضح نمایان شد.
کردم عقیقین حقه ای پیدا به یاد آن دهانیاد آمد آن دندان مرا پر در کنون کردمش
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از زیبایی و جذابیت دندانهای یک شخص صحبت می‌کند و به یاد آن دهان و دندانها برای خود عقیقهای تهیه کرده است. اشاره به این دارد که این زیبایی و یادآوری آن دندانها باعث شده تا او احساس خاصی داشته باشد و به یاد آن لحظات خوش بیفتد.
لیلی به خواب از من شبی پرسید وصف زلف توگفتم مسلسل نکته ها چندان که مجنون کردمش
هوش مصنوعی: لیلی در خواب از من خواست که دربارهی زلف تو بگویم. من هم با بیان نکتههای متعدد، آنقدر از زیباییهای تو صحبت کردم که مجنونش کردم.
چون خیمه را دیدم تهی از وصلت ای سرو سهیجویی که گرد خیمه بود از گریه جیحون کردمش
هوش مصنوعی: زمانی که خیمه را دیدم که از وصال و آرامش خالی است، ای سرو زیبایی که دور خیمه به خاطر دلتنگی و گریه، جیحون به راه انداخته بودم.
یارب چه سخت آمد دلت کز بهر رحم احوال خودهرچند افزون گفتمش بیرحمی افزون کردمش
هوش مصنوعی: ای خدا، چه اندازه دل تو از احوال من ناراحت و دلتنگ شده است! با اینکه بارها تلاش کردم به او بگویم که به حال من ترحم کند، اما او بیرحمیاش را بیشتر کرد.
زخمی که مار گیسویت بر جان من زد به نشدگرچه ز افسون خوان لبت صد بار افسون کردمش
هوش مصنوعی: زخمی که مار گیسویت بر جان من زد، اگرچه دردش عمیق است، اما من توانستم از جادوی سخنانت بارها جان بگریم.
جامی که با میخوارگان می داشت همرنگی هوسجامی دو بر وی ریختم دراعه میگون کردمش
هوش مصنوعی: من یک جام را که با میخوارگان همرنگ بود، با دو لیوان دیگر پر کردم و بهگونهای آن را به رنگ میگون درآوردم.