شمارهٔ ۱۹۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساس ناامیدی و غم در میان زیبایی‌های طبیعت است. شاعر چمن را توصیف می‌کند که از باران اشک دل شکسته‌اش بی‌ثمر است و به تنهایی در میان گل‌ها احساس عشق و دلتنگی می‌کند. او همچنین به ماتم بنفشه‌ها و غم باغ اشاره می‌کند که نشان‌دهنده‌ی افسردگی و فقدان شادی است. در بزم گل‌ها، شمع‌های مهربان و آواز پرندگان وجود دارد، اما این زیبایی‌ها نمی‌توانند غم را از دل بیدلان ببرند. شاعر به مستی و رهایی از هشیاری و غم اشاره کرده و می‌گوید که کسانی که دلتنگ گل‌روان هستند، هرگز نمی‌توانند از غم رهایی یابند. در نهایت، شاعر از جامی غمگین یاد می‌کند که دوری از محبوب را به تصویر می‌کشد.
چمن کامسال بینی ناامید از فیض بارانشندارد تازه جز باران اشک دل فگارانش
هوش مصنوعی: چمن در حالت خشکی و ناامیدی به سر میبرد و از باران زندگیبخش خود بسیار ناامید است. تنها چیزی که در این چمن میریزد، اشکهای دل کسانی است که از بیآبی غمگین و ناراحتند.
چو عاشق در چمن تنها رود در پای هر گلبنز ابر دیده خون آرد هوای گلعذارانش
هوش مصنوعی: وقتی یک عاشق به تنهایی در باغ قدم میزند و به هر گلبارهای میرسد، از چشمانش اشک میریزد و دلش برای محبوبانش تنگ میشود.
بنفشه ماتم لب تشنگان باغ می داردکه بینی در لباس نیلگون چون سوگوارانش
هوش مصنوعی: بنفشه در باغ حالتی غمگین دارد و به نوعی ناراحت است، چون چهرهاش مثل کسانی است که در عزا و سوگواری به سر میبرند. رنگ لباسش نیز آبی تیره است و این احساس را دوچندان می‌کند.
گل آمد شمع بزم باغ بین کز خوشنوا مرغانچو پروانه همی گردند گرد سر هزارانش
هوش مصنوعی: گل به بزم باغ آمده و شمع روشنی آنجا است. پرندگان خوشصدا مانند پروانهها دورش میچرخند و از زیبایی او لذت میبرند.
گرفتاری ز هوش آمد خوشا مستی که بخشد میامان از قید هشیاری و کید هوشیارانش
هوش مصنوعی: مسیری که به دست آوردن آن سخت است، در حالی که مستی میتواند آزادی را از محدودیتهای هوشیاری و نقشههای کسانی که اهل دقت هستند به انسان ببخشد.
کسی کز شوق گلرویان بود دلتنگ چون غنچهمعاذالله که بگشاید دل از باد بهارانش
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر عشق به زیبایانی همچون گل، دلتنگ است، مانند غنچهای است که به هیچ وجه نمیتواند دلش را از وزش نسیم بهاری باز کند.
درین غمخانه کی از غم رهایی یابد آن بیدلکه بگسستند ازو پیوند صحبت غمگسارانش
هوش مصنوعی: در این خانهی غم، کسی که دلشکسته است نمیتواند از غم آزاد شود، زیرا او پیوندش را با افرادی که میتوانند آرامش بخشش باشند، قطع کرده است.
چو آمد یارب از جامی که می دارد فلک زینسانبه کام دشمنان دور از جمال دوستدارانش
هوش مصنوعی: وقتی که دشمنان از خوشی و لذت زندگی بهرهمند میشوند، در حالی که دوستان محبوب و زیبایی را که دوست دارند، از خود دور میبینند.