شمارهٔ ۲۶۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف حال و هوای عاشقانه‌اش می‌پردازد. او احساسات خود را در برابر معشوق توصیف می‌کند و می‌گوید که معشوقش مانند یک درخت تناور و زیباست که سایه‌اش بر سر اوست. شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقش اشاره می‌کند و به دنبال آن، به عیب‌جویی‌ها و حسادت‌های دیگران از او می‌پردازد. او همچنین به عشق و امیدی که در دل دارد اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی در میان مشکلات و دردها، عشق او را قوی نگه‌داشته است. در نهایت، شاعر به وضوح می‌گوید که عشقش برای او از هر چیزی ارزشمندتر است و او را نسبت به سختی‌ها مقاوم می‌کند.
عجب در عربده‌ست امروز با من ترک مست منگریبانم به دست او و دامانش به دست من
هوش مصنوعی: امروز با من ترک مستی عجیبی دارد. من گریبان او را در دست دارم و او دامانم را گرفته است.
منم پر سرو و گل باغی ز فکر قد رخسارشکه باشد تیر طعن عیب‌جویان خاربست من
هوش مصنوعی: من به زیبایی و شکوهی مانند درختان سرو و گلهای باغ میباشم، و این زیبایی از اندیشهام به خاطر چهرهی زیبا و دلربای اوست. اما برخی از مردم با انتقاد و کنایههای خود مانند خارهایی در این باغ زیبا میباشند.
به دارم سر بلندی داد آن نخل جهان آراچه عالی شد ببین ز اقبال عشقش قدر پست من
هوش مصنوعی: نخل زیبای جهان به من سر بلندی بخشید و حالا ببین چقدر از خوششنسی عشقش من را در موقعیت پایینی قرار داده است.
مرا شد عمر شست و ماهی آن ساعد سیمیننیفتاد اندرین گرداب غم هرگز به شست من
هوش مصنوعی: عمر من به سرعت گذشت، اما آن دست زیبای نقرهای هنوز در دام غم گرفتار نشده است.
بت من خودپرست از آینه من بت‌پرست از ویندارد فکر حال بت‌پرستان بت‌پرست من
هوش مصنوعی: محبوب من، که خود را بسیار میپسندد، از من آینهای میسازد که فقط او را نشان میدهد. دیگران به او نگاه میکنند و به جای آنکه متوجه عشق واقعی شوند، تنها به پرستش او مشغولاند و از حال و روز خود غافل هستند.
فکند آن سرو سایه بر سر من چشم آن دارمکه فردا سایه طوبی بود جای نشست من
هوش مصنوعی: آن درخت زیبا، سایه‌اش را بر سر من انداخته، و من چشم به فردا دوختهام، که جایگاه من در فردا زیر سایه درختی نیکو خواهد بود.
فکند آن سرو سایه بر سر من چشم آن دارمکه فردا سایه طوبی بود جای نشست من
هوش مصنوعی: سرو بلندی سایه‌اش را بر سر من انداخته است و من به آن امید دارم که فردا سایهی درخت طوبی محل نشستن من خواهد بود.
نیم من جامی آسوده‌خاطر آن تُنُک‌جاممکه از سنگ جفا آن تندخو خواهد شکست من
هوش مصنوعی: نیمهی من در آرامش و راحتی است، ولی آن ظرف نازک و شکنندهای که در دست دارم، به زودی به خاطر شدت رفتار سنگین و بیرحمی شکسته خواهد شد.