شمارهٔ ۲۷۱
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به دعوت از ساقی برای نوشیدن می و جشن و سرور می‌پردازد. او به تازگی و طراوت گل‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که در این زمان خوش، بهتر است که از توبه‌های قدیمی فاصله بگیریم. شاعر از مشکلات دوران سخن می‌گوید و اشاره دارد که شادی‌های دورانش به دلیل مشکلات دستخوش تغییر شده است. او در این متن به فضای شادی در خرابات و مقایسه میان تلاش جانبازان و زیبایی‌های ظاهری می‌پردازد و در نهایت توصیه می‌کند که در پی لذت‌های موقتی زندگی نباشیم، بلکه به وفا و ارزش‌های پایدار توجه کنیم.
بیا ساقی که شد با می پرستان عهد گل تازهفکند آواز بلبل در چمن زین معنی آوازه
هوش مصنوعی: بیا ای ساقی، چون با اهل مینوشی توافق کردهایم، گل تازهای شکفته و بلبل در باغ آواز جاننواز سر میدهد. این نشاندهندهٔ خوشحالی و سرور در دل ماست.
کهن رسمیت توبه ترک آن خوشتر درین موسمکه سبزه خرم است و سوری و سوسن تر و تازه
هوش مصنوعی: در این زمان دلانگیز که گیاهان سبز و گل‌ها تازه و شاداب هستند، بهتر است که عادتی کهنه را ترک کنیم و به سمت توبه و تغییر رویه برویم.
ز باد محنت دوران شد ابتر دفتر عیشمکند زابریشم چنگش مغنی کاش شیرازه
هوش مصنوعی: به خاطر مشکلات و سختیهای زندگی، لذت‌های من ناتمام و ناقص مانده است. گویی که زندگیام مانند دفتری خالی شده و دوخت و دلبستگیاش بر اثر این دردها از بین رفته است.
در ایوان خرابات آر رو ازکعبه تا بینیعلو همت بانی و حسن صنعت رازه
هوش مصنوعی: به در ورودی میخانه برو، از کعبه فاصله بگیر، تا ببینی بلندپروازیها و زیبایی‌های هنری آن کسی را که این جایی را ساخته است.
قیاس کار جانبازان مکن بر حال رعنایانکه باشد سرخ روی غازیان از خون نه از غازه
هوش مصنوعی: کار و تلاش جانبازان را با حال افرادی که زیبا و خوش ظاهرند مقایسه نکن. زیرا سرخی چهرهی قهرمانان به خاطر جراحتها و فداکاریهایشان است، نه به خاطر زیبایی ظاهری.
به طرف عارض آن خط بس، زنخدان نیست جای اوهمان بهتر که ننهد پای خود بیرون ز اندازه
هوش مصنوعی: به سمت چهرهاش خطی را بکش، چرا که جای زنخدان او نیست و بهتر است که او پایش را از محدودهاش بیرون نگذارد.
مکن در سینه جامی خانه شهرآشوب شوخی راکه دارد خانه از شهر وفا بیرون دروازه
هوش مصنوعی: در دل خود جای نده که بازیهای بیحساب و بیثبات، سبب ایجاد آشوب شود، زیرا این خانه که در آن زندگی میکنی، از دروازه وفا خارج شده است.