شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این شعر به نقد دنیایی می‌پردازد که انسان‌ها در آن مانند سگان به دنبال جنبه‌های مادی و نفسانی هستند. شاعر به تصویر کشیده که در این دنیا، افراد به یکدیگر آسیب می‌زنند و به جنگ و جدل مشغول‌اند. تنها کسی که از این وضعیت دور می‌شود، فرد آزاده‌ای است که به دور از این چالش‌ها به تماشای اوضاع می‌پردازد. در نهایت، شاعر به ما گوشزد می‌کند اگر به حساب و کتاب ماجرا بپردازیم، می‌توانیم از این وضعیت ناخوشایند رهایی یابیم.
دنیا جیفه است و اهل دنیااکثر چو سگان جیفه خواره
هوش مصنوعی: دنیا چیز ارزشمندی نیست و افرادی که به آن وابستهاند، بیشتر شبیه سگهایی هستند که به دنبال زباله میگردند.
جیفه به میان و جیفه خوارانرو کرده در او ز هر کناره
هوش مصنوعی: زشتکاری به میان آمده و کسانی که از این زشتکاری بهرهبرداری میکنند، در گوشه و کنار آن به فعالیت مشغول‌اند.
یکدیگر را به زخم دندانکرده سر و روی پاره پاره
هوش مصنوعی: دوستان به همدیگر آسیب زده و باعث شدهاند که چهره و بدنشان دچار جراحت و زخم شود.
آزاده ازان میانه بیرونباشد ز کناره در نظاره
هوش مصنوعی: آزاده از میان مردم جداست و در کنار، به تماشای اوضاع و احوال می‌پردازد.
گر تو به مثل شماره گیریآن طایفه را هزار باره
هوش مصنوعی: اگر تو هم مثل آن گروه هزار بار تلاش کنی،
او را به نشیمن فراغتبیرون یابی ازان شماره
هوش مصنوعی: او را در مکان آرامش و راحتی خواهی یافت، جایی که از آن شمارش و حسابها رهایی یافته است.