شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از عشق و دلتنگی صحبت می‌کند. او به شخص مورد نظرش (شمع) اشاره می‌کند و می‌گوید که تا پیش از او، زندگی‌اش بی‌معنا و سرد بوده است. او با تشبیه خود به سوختگان، نشان می‌دهد که از درد و اندوه عشق رنج می‌برد و وجودش پر از آه و غم است. در واقع، او به وضوح احساسات عمیق خود را در رابطه با این عشق بیان می‌کند.
تا پیش تو ای شمع چگل مردودمبا دود دل از سوختگان معدودم
هوش مصنوعی: تا وقتی که تویی، من مانند شمعی هستم که در پیش تو قرار دارد و اگرچه دلم از سوختن پر شده، اما هنوز به تعداد اندکی شبانروز میسوزم و درد میکشم.
از آه دل ایستاده بر سر دودماز آه همانا الف ممدودم
هوش مصنوعی: از درد و اندوه قلبیام، حالتی به من دست داده است که مانند دودی ایستادهام. بهراستی که این آه و ناله، من را به حالتی خاص رسانده و مرا به وجود آورده است.