شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به حسادت دیگران به زیبایی معشوقش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که آن‌ها در برابر او خوشحال و شاداب هستند، اما او خود در غم و اندوه به سر می‌برد. همچنین، چون به وصال معشوقش دست نیافته، در عزا و سوگواری زندگی می‌کند و غمی بزرگ را تحمل می‌کند.
خوش با دگرانی ای به رخ رشک پریبر من همه راه ناخوشی می سپری
هوش مصنوعی: به تو رنجی نمیرسد که با دیگران خوشی، در حالی که من تحت تأثیر زیبایی تو به غم و اندوه دچار شدهام.
چون دولت سود وصل تو یافت نشددر ماتم نایاب من و نوحه گری
هوش مصنوعی: هنگامی که موفقیت و خوشبختی ناشی از وصل تو به من دست نیافت، من در غم و اندوهی عمیق فرو رفتم و در غمِ نایاب تو نوحه سرایی میکنم.