شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر حالتی از گیجی و حیرت شاعر هستند. او به این فکر می‌کند که اگر بیدار باشد، درگیر احساسات و اختلالات است و اگر در خواب باشد، از عقل و دین بی‌خبر است. با این حال، هر بار که به وضعیت خود می‌نگرد، آرزو می‌کند که از لباس عمر خود رها شود و به شکلی از قید و بندها آزاد گردد.
گر بیدارم اسیر صد شور و شرمور در خوابم ز عقل و دین بی خبرم
هوش مصنوعی: اگر بیدار باشم، تحت تأثیر احساسات و هیجانات زیادی قرار دارم، و اگر در خواب باشم، از عقل و دین بی‌خبر هستم.
هرگه که به حال خویشتن درنگرمخواهم که لباس عمر بر خود بدرم
هوش مصنوعی: هر بار که به وضعیت خودم نگاه میکنم، میخواهم عمرم را از دست ندهدم و بیشترین بهره را از آن ببرم.