تناجی
جامی

شمارهٔ ۶۳

خوش آنکه به صد پاره چو میغت بینمجان داده به افسوس و دریغت بینم
بی تیغ شدی کشته چو قاضی گشتیخواهم پس ازین کشته به تیغت بینم