شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به محبوب خود اشاره می‌کند که همچون گل، زیبایی و ظرافت خاصی دارد. او از محبوب می‌خواهد که دامن خود را از دستش نکشد و به زیبایی لحظه‌ای خود مغرور نشود. در واقع، شاعر به مفهوم زاویه‌ای گذرا و ناپایدار زیبایی اشاره می‌کند و ارزش لحظه‌ها را یادآور می‌شود.
ای کرده به بر قبای فیروزه چو گللاله ز تو در مقام دریوزه چو گل
هوش مصنوعی: ای کسی که با دامن فیروزهایات به مانند گل لاله در زیبایی درخشان هستی، تو در مقام و مقام خود به مانند دُر میدرخشی.
دامن مکش از دست من امروز و مباشمغرور به این جمال یکروزه چو گل
هوش مصنوعی: امروز دامن خود را از دست من نکش و به زیبایی زودگذر خود مغرور نباش، زیرا مانند گل است که عمرش کوتاه است.