شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از شخصی دربارهٔ رنج و ناراحتی‌اش از مهمان می‌پرسد و به او می‌گوید که چرا هر شب گرفتار مشکلات اوست. شخص جواب می‌دهد که تو چرا زبان به تلخی می‌گشایی و برایش توضیح می‌دهد که حتی سگ و کفشگر هم بهتر می‌دانند که در کیسه یا انبان دقیقاً چه خبر است. اینها نشان‌دهندهٔ این است که اوضاع برای همه روشن است و نیازی به توضیحات بیشتر نیست.
گفتم به فلان که رنجت از مهمان چیستهر نیم شبت ز دست او افغان چیست
هوش مصنوعی: به کسی گفتم، چرا از مهمانت ناراحتی؟ هر شب چرا از دست او ناله و افسوس میکنی؟
گفتا که تو را زبان بدین جنبان چیستسگ داند و کفشگر که در انبان چیست
هوش مصنوعی: گفت که تو چه دلیلی برای حرف زدن داری؟ فقط یک سگ یا کفاش می‌دانند که در کیسه چیست.