شمارهٔ ۷

هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم تلاش و کوشش برای یادآوری و ثبت نام کسی در دل و ذهن دیگران اشاره دارد. شاعر با تصویرسازی از یک پرنده که با نوک خود نام مورد نظر را بر روی کاغذ می‌نویسد، نشان می‌دهد که عشق و محبت باعث می‌شود تا انسان‌ها برای حفظ یاد دیگران زحمت بکشند و نام آن‌ها را جاودانه کنند. در واقع، این شعر به علاقه و تلاش برای ابراز احساسات نسبت به یک فرد خاص می‌پردازد.

هوش مصنوعی: روحی که تحت تاثیر آن دو لفظ قرار گرفته، به شدت آسیب دیده و نیروی تفکرش را نیز از دست داده است.

هوش مصنوعی: پرنده برای پیدا کردن دانه، پس از گذشت زمان، آن را فراموش کرده بود.