بخش ۲۳
هوش مصنوعی: بشر حافی، شخصی عرفانی و زاهد در اسلام، به مرید خود می‌گوید که وقتی نان به دست می‌آورد، باید نعمت عافیت را به یاد بیاورد و آن را به عنوان غذای اصلی خود در نظر بگیرد. او می‌افزاید که اگر انسان یاد نعمت عافیت را فراموش کند، به رغم اینکه نان در دستش باشد، روحش فقر و ناداری را حس خواهد کرد و به حقیقت هیچ نانی نخواهد چشید. در واقع، اهمیت یادآوری نعمت‌های الهی و شکرگزاری از آن‌ها باعث می‌شود که فرد از واقعیت‌های روحانی و معنوی زندگی خود بهره‌مند شود.
بشر حافی را - رحمة الله علیه - مریدی با وی گفت: چون نان به دست آورم نمی دانم که به کدام نان خورش خورم فرمود که نعمت عافیت را فرا یاد آر و آن را نان خورش خویش انگار.
هوش مصنوعی: حضرت بشر حافی - رحمة الله علیه - یک بار به مریدش گفت: وقتی که نان به دست میآوری، نمیدانی کدام خورشت را بخوری. او فرمود: نعمت سلامتی را به یاد داشته باش و آن را به عنوان خورشت خودت در نظر بگیر.
چو نان خشک نهد پیش خویش ناداریکه روح را دهد از خوان فقر پرورشی
هوش مصنوعی: زمانی که فردی نادار و بیپول، نان خشکی را در مقابل خود میگذارد، روحاش پرورش مییابد و تغذیه می‌شود از آن خوان فقر و تنگدستی. این وضعیت میتواند به معنای رشد و تکامل روحی در شرایط سخت باشد.
به نان خورش چو شود طبعش آن زمان مایلچو ذکر عافیتش نیست هیچ نان خورشی
هوش مصنوعی: زمانی که کسی به مزه نان و خورش علاقهمند می‌شود، در واقع به بهبود شرایط و عافیت خود میاندیشد، اما اگر صحبت از حال نیک و سلامت او نباشد، هیچ نوع نان و خورش هم او را جذب نمیکند.