بخش ۳۱
هوش مصنوعی: حصری - قدس الله تعالی سره - در توضیح مفهوم صوفی می‌گوید که صوفی کسی است که پس از فانی شدن از وجود طبیعی‌اش، هرگز به آن بازنمی‌گردد؛ چرا که فانی هرگز بازنمی‌گردد. او پس از پیوستن به وجود حقیقی و بقای پس از فنا، دیگر فانی نمی‌شود. در این شعر، به زیبایی به این مفهوم اشاره شده که وقتی انسان از دنیای مادی و مجاز می‌گذرد، دیگر به وجود خود باز نخواهد گشت و پس از دست‌یابی به وجود حقیقی، در حالت عدم، جاودانه می‌شود.
حصری - قدس الله تعالی سره - گفته است: الصوفی (هو)الذی لایوجد بعد عدمه و لایعدم (بعد) وجوده یعنی: صوفی آن است که چون از وجود طبیعی خود فانی شود دیگر به آن باز نگردد که: الفانی لا یرد و بعد از آن چون به وجود حقانی و بقای بعد الفنا محقق گردد دیگر فانی نشود.
هوش مصنوعی: حصری بیان کرده است که صوفی کسی است که وقتی از وجود مادی خود نابود می‌شود، دیگر به آن باز نمیگردد. به عبارت دیگر، کسی که فنا می‌شود، دوباره به حالت قبل بازنمی‌گردد. و زمانی که به وجود حقیقی و بقای بعد از فنا میرسد، دیگر به حالت فنا نمیافتد.
خوش آن که چون نیست شد از این نقش مجازدیگر به وجود خویشتن نامد باز
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسانی که وقتی در دنیای ظاهری و فریبنده این دنیا محو میشوند، دوباره به ذات واقعی خود باز میگردند و به هویت حقیقیشان دست پیدا میکنند.
زان پس چو وجود یافت زان مایه نازجاوید بر او در عدم گشت فراز
هوش مصنوعی: پس از آنکه او وجود پیدا کرد، از آن مادهٔ نازک و جاودانی، بر او در حالت عدم، اوج و بلندی حاصل شد.