بخش ۱۷
هوش مصنوعی: شخصی با بینی بزرگ از زنی خواستگاری می‌کند و به طور مبالغه‌آمیز درباره خود صحبت می‌کند و می‌گوید که مردی شوخ‌طبع و مستقل است. زن به او پاسخ می‌دهد که اگر واقعاً این صفات را داشت، نمی‌توانست به خاطر بینی بزرگش به مدت چهل سال اینقدر صبور باشد. او همچنین اشاره می‌کند که بزرگ بودن بینی‌اش بار سنگینی است و از او می‌خواهد که به جای نمایش خود و توجه به دیگران، به واقعیت خویش بپردازد و بار سنگین خود را بر زمین بگذارد.
شخصی بزرگ بینی زنی را خواستگاری می کرد و در تعریف خود می گفت که من مردی ام از خفت و سبکساری دور و بر احتمال مکاره صبور. زن گفت: اگر تو بر احتمال مکاره صبور نبودی این بینی را چهل سال نتوانستی کشیدن!
هوش مصنوعی: مردی که بینی بزرگی داشت، از زنی خواستگاری میکرد و در توضیح خود میگفت که من مردی از خفت و سبکساری دور هستم و میتوانم بر مشکلات صبر کنم. زن در پاسخ گفت: اگر تو واقعاً میتوانستی بر مشکلات صبر کنی، این بینی را در این چهل سال نمیتوانستی تحمل کنی!
از بینی بزرگ تو باریست بر همهتا کی به هرزه روی سوی آن و این نهی
هوش مصنوعی: از بزرگ بینی تو بار سنگینی بر دوش همه است. تا کی میخواهی خود را به سمت این و آن بکشانی و از کارهای بیهوده دست نکشی؟
هرلحظه سجده تو نه از بهر طاعت استبار گران بینی خود بر زمین نهی
هوش مصنوعی: هر لحظه که پیشانی خود را به زمین میسایید، تنها به خاطر اطاعت از خدا نیست، بلکه سنگینی وجود و ناتوانی خود را به زمین میگذارید.