شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: خان احمد دون به خاطر ستمگری‌ها و ظلم‌هایش به مردم، عذاب و رنج بی‌پایانی رساند. ظلم او باعث شد که بسیاری از دل‌ها آتش گرفته و چشمان مردم آبغ noodle شود. این ستمگری به حدی رسید که مردم نزدیک به نابودی بودند. اما سرانجام، او به ذلت کشته شد و مردم از این واقعه شاد شدند و غم‌هایشان کاهش یافت. مطمئناً این سرنوشت به خاطر رفتارهای ناپسندش به وقوع پیوست و او به جهنم رفت. پیر خردمند نیز به نویسنده گفت که تاریخ این وقایع را ثبت کند.
خان احمد دون کز ستم و ظلم پیاپیبر خلق رساندی الم و رنج دمادم
هوش مصنوعی: خان احمد، تو که با ستم و ظلم مداوم بر مردم، همیشه درد و رنج و ناراحتی آوردهای.
آن فتنهٔ عالم که ز ظلم و ستمش بودبس سینه پر از آتش و بس دیده پر از نم
هوش مصنوعی: آن آشوب جهانی که به خاطر ظلم و ستمش، دل‌ها را پر از آتش کرده و چشمها را پر از اشک.
نزدیک به آن شد که زهم ریزد و پاشداز فتنهٔ او سلسلهٔ عالم و آدم
هوش مصنوعی: نزدیک بود که به خاطر فتنه و آشوب او، همه چیز از هم بپاشد و نظم عالم به هم بریزد.
صد شکر که شد کشته به خواری و ز قتلشپر گشت ز شادی دل خلقی، تهی از غم
هوش مصنوعی: بسیار سپاسگزارم که او از دشمنی به قتل رسید و این باعث شد دل مردم پر از شادی و بیغم شود.
چون بهر مکافات و سزای عمل خویشبربست به آهنگ سقر رخت ز عالم
هوش مصنوعی: زمانی که شخص به خاطر اعمال خود با عذاب و مجازات روبرو میشود، به سمت دنیای دیگری (سقر) حرکت میکند و از این جهان میرود.
بودم پی تاریخ که پیر خردم گفتبنویس که خان احمد دون شد به جهنم
هوش مصنوعی: داشتهها و تجربیاتم را جمعآوری کرده بودم، که آن پیر دانا به من گفت: بنویس که خان احمد، شخصی بیارزش و پستی، به جهنم رفت.