شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این متن به بیان اندوه و غم ناشی از فقدان شخصیتی بزرگ به نام شهبازخان می‌پردازد. نویسنده از زیبایی‌ها و بزرگواری‌های او یاد می‌کند و به مقام و منزلت او در زندگی انسانی اشاره دارد. رحلت او را به‌عنوان یک فاجعه برای جهان توصیف کرده و تأثیر عمیق غم و اندوه بر جامعه را نشان می‌دهد. در نهایت، به سفر روح او به عالم بالاتر و آرامش ابدی‌اش اشاره می‌شود.
صدهزار افسوس کز جور سپهر واژگونرفت از دار جهان فخر زمان شهبازخان
هوش مصنوعی: بسیار متأسفم که از ظلم و بیعدالتی روزگار، شخصیت بزرگ و محترمی چون شهبازخان از این دنیا رفت.
درة التاج امارت قرة العین کمالخیمهٔ اجلال بیرون زد به صوب لامکان
هوش مصنوعی: درخشش و زیبایی درخشانترین و گرانبهاترین نشانههای امارت است که همچون نور ستارهای در آسمان نامتناهی به نمایش درآمده است.
آفتاب آسمان حشمت و جاه و جلالدر زمین ناگاه پنهان شد ز دور آسمان
هوش مصنوعی: خورشید که نماد شکوه و بزرگی است، ناگهان از دور آسمان ناپدید شد و نور خود را بر زمین پنهان کرد.
سرو رعنای ریاض عزت و مجد و شرفدر بهار زندگی افتاد از باد خزان
هوش مصنوعی: در گلستان عشق و مقام، در بهار حیات، سرو زیبای با افتخار و ارزش، تحت تأثیر بادی از فصل خزانی قرار گرفت.
نخل شیرین بار باغ همت و جود و کرمسوخت برگش از سموم مرگ و شاخش ناگهان
هوش مصنوعی: درخت خرما که میوههای خوشمزهای دارد، نشانهای از تلاش و بخشندگی است. اما برگهای آن به خاطر هوای خشن و مرگآور سوخته و شاخ و برگش به طور ناگهانی آسیب دیدهاند.
حیف از آن بحر سخا و منبع احسان که بوددست او پیوسته چون ابر بهاری در فشان
هوش مصنوعی: آه، چه ناراحتکننده است که آن دریای generosity و منبع نیکی، همواره دست او مانند ابر بهاری در حال بارش بود.
کار عالم را به دست خویشتن دادی نظامگاهی از تیغ و سنان و گاهی از کلک و بنان
هوش مصنوعی: تو کار دنیا و مردم را به دست خودت سپردی، گاهی با قدرت و زور، و گاهی با علم و قلم.
مهر سلطان نجف چون داشت در جان از نخسترفت در خاک نجف و ز هر غمش آسوده جان
هوش مصنوعی: عشق و محبت امام علی(ع) از ابتدا در دل او بود و همین باعث شد که پس از مرگش، آرامش را در خاک نجف پیدا کند و از هیچ غمی رنج نبرد.
رحلت او خون دمادم ریخت از چشم فلکماتمش خاکستر غم ریخت بر فرق جهان
هوش مصنوعی: زمانی که او از دنیا رفت، اشکهای آسمان به طور مداوم فرو ریخت و به نوعی تیرهترین عزا را ایجاد کرد. غم و اندوه ناشی از این فقدان بر سر دنیا سایه افکنده و مانند خاکستر بر سر آن نشسته است.
رفت سوی آسمان آه و فغان از شیخ و شابشد به کیوان ناله و فریاد از پیر و جوان
هوش مصنوعی: به آسمان رفت و از درد و زاری شیخ و جوان صدایشان به کیوان رسید و ناله و فریاد همگی را دربرگرفت.
چون ازین وحشت سرای پر خطر پرواز کردمرغ روح لامکان سیرش به گلزار جنان
هوش مصنوعی: وقتی که روح از این دنیای ترسناک و پرخطر رها می‌شود، همچون پرندهای به سوی باغ بهشت پرواز می‌کند و در آنجا به آرامش و زیبایی میرسد.
عقل با هاتف پی تاریخ سال رحلتشگفت شد سوی جنان شهباز طوبی آشیان
هوش مصنوعی: عقل با ندا کنندهای دربارهی تاریخ وفاتش صحبت کرد و گفت که به سمت بهشت، پرندهای برگزیده به نام طوبی راهی شده است.