شمارهٔ ۲۲ - تاریخ تأسیس باغ
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌های باغی می‌پردازد که به فرمان عبدالباقی، یک جوان خوشبخت، ساخته شده است. این باغ به قدری دلنشین و زیباست که می‌توان آن را بهشتی در زمین نامید. شاعر تأکید می‌کند که چنین باغی در هیچ جایی دیگر وجود ندارد و این مکان به عنوان محلی برای لذت و شادی شناخته می‌شود. در پایان، شاعر آرزوی دائمی بودن این زیبایی را دارد.
چو عبدالباقی آن خان فلک قدرکه روی اوست چون گل زیب این باغ
هوش مصنوعی: عبدالباقی، آن سید بزرگوار که ارزش و مقام او همچون گل زیبای این باغ است.
جوان‌بختی که باغ دولت اوستبود گر خوشتر از خلد برین باغ
هوش مصنوعی: خوشبختی جوانی که صاحب باغ سعادت است، از هرچیزی در باغ بهشت هم دلپذیرتر است.
به قمصر داد فرمان تا بسازندیکی دلکش مقام دلنشین باغ
هوش مصنوعی: به قمصر دستور داده شد تا محلی زیبا و دلنشین در باغی بسازند.
به فرمانش بنا کردند باغیکه چون آن نیست در روی زمین باغ
هوش مصنوعی: به دستور او باغی ساختهاند که در دنیا مانند آن وجود ندارد.
نه باغی بل بهشتی زیبد آریچنان زیبا جوانی را چنین باغ
هوش مصنوعی: نه یک باغ، بلکه بهشتی برای جوانی است که اینقدر زیباست.
از آنش باغ عشرت جز همین باغکه نبود جای عشرت جز همین باغ
هوش مصنوعی: در این دنیا جز اینجا، جایی برای لذت و شادی وجود ندارد. تمام شادی و خوشیها در همین باغ خلاصه می‌شود.
غرض چون سبز و خرم گشت دادشلقب دهقان گردون بهترین باغ
هوش مصنوعی: هدف این است که وقتی زمین سرسبز و خرّم شود، لقب «دهقان» به آن داده شود، زیرا آنجا بهترین باغ محسوب می‌شود.
پی تاریخ سالش کلک هاتفرقم زد (سبز بادا دایم این باغ)
هوش مصنوعی: هاتف در سالی خاص ندا میدهد که آرزو دارد این باغ همیشه سرسبز و شاداب بماند.