شمارهٔ ۳۹ - تاریخ وفات
هوش مصنوعی: این شعر درباره فاطمه، دختر پیامبر اسلام، و گرامیداشت اوست. شاعر از زیبایی و پاکی فاطمه می‌گوید و اینکه چگونه او در زندگی‌اش نماد عفت و نیکویی بوده است. سپس شاعر به ناگهان و به صورت غم‌انگیزی از مرگ او سخن می‌گوید و احساساتی چون اندوه و حسرت را در فقدان او بیان می‌کند. او از احساس غم و سوگ در بین مردم و خانواده‌اش می‌گوید و در نهایت به آرامش روح فاطمه در بهشت اشاره می‌کند. شعر به شکل کلی به زندگی و مرگ او و تأثیر عمیقش بر دنیای اطرافش می‌پردازد.
حیف از فاطمه آن نخل جوانکه خم از باد اجل شد ناگاه
هوش مصنوعی: چقدر تاسفبار است برای فاطمه آن درخت جوان که ناگهان بر اثر وزش باد مرگ، خم شد.
حیف از آن گوهر ارزنده که بوددر جهان خیل نکویان را شاه
هوش مصنوعی: این شعر به ارزش و اهمیت یک گوهر، یا یک فرد با ارزش و نیکو اشاره دارد. می‌گوید که این فرد یا چیز باارزش در دنیای پر از خوبیها و نیکوکاران به عنوان یک شاه و برتر از دیگران شناخته میشود. در واقع، این گوهر به قدری ارزشمند است که نبودش در دنیا حس میشود.
حیف از آن شمع فروزنده که بودپرتو آن طرب‌افزا غم‌گاه
هوش مصنوعی: شمعی که درخشش و نورش باعث شادی و خوشحالی است، در لحظات غم و اندوه، واقعاً بینصیب و افسوسآور است.
بود از پاکی طینت تا بودعفتش همدم و عصمت همراه
هوش مصنوعی: در زمانی که پاکی در وجودش بود، عفت و عصمت نیز همیشه با او همراه بودند.
بود ذیل وی از آلایش دورپاک دامان وی از لوث گناه
هوش مصنوعی: وجود او به دور از هر آلودگی است و دامانش از گناهان پاک و بیعیب است.
روز و شب تا به جهان داشت مقامبود آن رشک خور و خجلت ماه
هوش مصنوعی: در روز و شب، به خاطر رتبهای که داشت، خورشید باعث حسادت و شرمندگی ماه میشد.
خرم از چهره‌اش این هفت اقلیمروشن از عارضش این نه خرگاه
هوش مصنوعی: چهره‌اش چنان زیبا و درخشان است که تمام هفت اقلیم را روشن می‌کند و زیباییاش باعث روشنی و سروری میشود که هیچگاه ابهت و شکوهش کم نمیشود.
چون شد آن سرو قد لاله عذاراز سموم اجلش حال تباه
هوش مصنوعی: وقتی آن سرو مانند لاله با چهرهای زیبا در برابر بادهای سخت و تاثیرات مرگ قرار گرفت، وضعیتش خراب شد.
سرو ازین غصه به بر جامه دریدلاله زین غم ز سرافکنده کلاه
هوش مصنوعی: بر اثر این غم، سرو به حالت نزار، لباس خود را درید و لاله، بر اثر این sorrow، کلاهش را از روی سر برداشت.
ریخت در فرقتش آن خاک بسرکرد در ماتمش این جامه سیاه
هوش مصنوعی: در غم جداییاش، آن خاک به سر کرد و در سوگش لباس سیاه پوشید.
چون شد از دار فنا سوی بهشتجانش از شوق ملاقات الله
هوش مصنوعی: زمانی که جان او از نگرانیها و مشکلات زندگی به آرامش و سعادت بهشت میرسد، از شوق دیدار خدا پر از شوق و ذوق میشود.
رخت بربست از این غمخانهبار بگشاد در آن عشرتگاه
هوش مصنوعی: او از این مکان پر غم و اندوه دور شد و در جایگاه خوشی و لذت را باز کرد.
کلک هاتف پی تاریخ نوشترفت از دار فنا فاطمه آه
هوش مصنوعی: هاتف به دست آوردن حقیقت تاریخ را برای فاطمه نوشت و سپس از دنیای فانی رفت. آهی از دل او برآمد.