رباعی شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت محبوب شاعر است که مانند ماهی است که هیچ‌کس نمی‌تواند با آن رقابت کند. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که دلش خواهان چیزی است که تنها خدا می‌تواند آن را به او بدهد. زیبایی محبوب او مانند باغی است که از گل‌های مختلف آراسته شده است.
روی تو که رشک ماه ناکاسته استباغی است که از هر گلی آراسته است
هوش مصنوعی: چهرهی تو زیبا و دلانگیز است و مانند ماه که زیبایی خاصی دارد، در حقیقت بهشتی است پر از گلهایی که هر کدام زیبایی و جذابیت خاص خود را دارند.
گر زان که خدا نیز وفائی بدهدآنی که دل من از خدا خواسته است
هوش مصنوعی: اگر خدا هم به من وفا کند، آنچه را که دل من از او خواسته است، به من خواهد داد.