رباعی شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان میکند که شبها با عشق و شادی به یاد معشوق میگذرد، اما او در غم و عذاب به سر میبرد. معشوق در آرامش خواب است و شاعر تا صبح از درد و غمش بیخبر است.
هر شب به تو با عشق و طرب میگذردبر من زغمت به تاب و تب میگذرد
هوش مصنوعی: هر شب من با عشق و شادی به یاد تو میگذرد، اما در عوض غم تو باعث بیقراری و رنج من میشود.
تو خفته به استراحت و بی تو مراتا صبح ندانی که چه شب میگذرد
هوش مصنوعی: تو خوابیدهای و در عالم استراحت هستی، اما من بدون تو تا صبح نمیدانم که این شب چقدر دشوار و سخت میگذرد.