رباعی شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این شعر از دوست درخواست میکند که دارویی برای درمان بیماران بفرستد. شاعر در حال بیان اشتیاق و نیاز خود به یاری و امید است و از دوست میخواهد که مانند باران بر دلهای تشنه و ناامید آنها برکت و تازگی بخشی.
ای دوست دوا فرست بیماران راروزی ده جن و انس و هم یاران را
هوش مصنوعی: ای دوست، برای بیماران دارو بفرست و روزی بده به جن و انسان و همه یاران.
ما تشنهلبانِ وادیِ حرمانیمبر کشتِ امیدِ ما بده باران را
هوش مصنوعی: ما در سرزمین ناامیدی و یأس، تشنه و بیصبر هستیم و به امیدی که در دل داریم نیازمند بارش رحمت و نعمت هستیم.