رباعی شمارهٔ ۱۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده با دل خود صحبت میکند و از او درباره حالش سوال میکند. دل پاسخ میدهد که حالش خوب نیست و به شدت گریه میکند. دل میگوید که چگونه میتوان حال کسی خوب باشد که به آرزوها و خواستههای دیگران زندگی میکند.
با دل گفتم که ای دل احوال تو چیستدل دیده پر آب کرد و بسیار گریست
هوش مصنوعی: با دل خودم صحبت کردم و از او پرسیدم که حالش چگونه است. دل، چشمانش را پر از اشک کرد و به شدت گریه زد.
گفتا که چگونه باشد احوال کسیکو را به مراد دیگری باید زیست
هوش مصنوعی: میپرسد که حال و روز کسی که باید به خواستههای دیگران زندگی کند چه طور خواهد بود؟