رباعی شمارهٔ ۲۲۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که وقتی عشق معشوق در دلش طنینانداز شد، تمام عقل و هوش خود را فراموش کرد. وقتی یک صفحه از عشق او را حفظ کرد، تمام علم و دانش خود را به فراموشی سپرد.
تا ولولهٔ عشق تو در گوشم شدعقل و خرد و هوش فراموشم شد
هوش مصنوعی: وقتی صدای عشق تو در گوشم پیچید، همهٔ عقل و دانش و فهمم را فراموش کردم.
تا یک ورق از عشق تو از بر کردمسیصد ورق از علم فراموشم شد
هوش مصنوعی: وقتی که یک صفحه از عشق تو را حفظ کردم، تمام سهصد صفحه از علم و دانشم را فراموش کردم.