رباعی شمارهٔ ۲۲۸
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به حالت صوفی اشاره می‌کند که با سماع (رقص و آهنگ) می‌کوشد آتش عشق و هیجان در دل خود را آرام کند. همچنین بیان می‌کند که عاقل می‌داند که پرستار گهواره برای آرامش کودک خود در گهواره کار می‌کند و این حرکت برای سکون و آرامش اوست. مقایسه‌ای بین عشق و مراقبت از کودک به‌صورت نمادین انجام شده است.
صوفی به سماع دست از آن افشاندتا آتش دل به حیلتی بنشاند
هوش مصنوعی: صوفی در حین رقص و عیش سعی کرد تا آتش عشق درونش را آرام کند.
عاقل داند که دایه گهوارهٔ طفلاز بهر سکون طفل می‌جنباند
هوش مصنوعی: عاقل میفهمد که پرستار نوزاد، گهواره را برای آرامش نوزاد تکان میدهد.