رباعی شمارهٔ ۲۸۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساس غم ناشی از دوری معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که در جایی که معشوق حضور دارد، هیچ نشانی از غم وجود ندارد و دل او شاد است. در مقابل، نبود معشوق باعث می‌شود که شادی‌ها در زمین و آسمان نیز کم شوند. در واقع، دوری معشوق همه چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد و شادی را از زندگی می‌گیرد.
جایی که تو باشی اثر غم نبُوَدآنجا که نباشی دل خرم نبود
هوش مصنوعی: هر جا که تو حضور داشته باشی، غم نمیتواند وجود داشته باشد. اما وقتی تو در آنجا نباشی، دل آدم شاداب نمیشود.
آن را که ز فرقت تو یک دم نبودشادیش زمین و آسمان کم نبود
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر جدایی تو حتی لحظهای شاداب نیست، به یقین غم و ناراحتیاش در زمین و آسمان نیز کم نیست.