رباعی شمارهٔ ۴۱۴
هوش مصنوعی: در این چند خط، شاعر به تأملی درباره زندگی و افکارش می‌پردازد. او می‌گوید چیزهایی که نوشته است، باید حک شده و ماندگار باشند، اما آنچه که برداشت کرده و گرفته، فقط سرگردانی و بیهودگی است. همچنین به اشتباهات و باطل بودن پنداشت‌هایش اشاره می‌کند و در نهایت می‌گوید که عمرش را به هدر داده است.
حک کردنی است آنچه بنگاشته‌امافگندنی است آنچه برداشته‌ام
هوش مصنوعی: آنچه که نوشتهام باید با دقت و فکر در سرندش کنم و آنچه که انتخاب کردهام باید با احتیاط و تحلیل درست کنار بگذارم.
باطل بوده‌ست آنچه پنداشته‌امحاصل که به هرزه عمر بگذاشته‌ام
هوش مصنوعی: آنچه را که فکر میکردم به دست آوردهام، نامش درست نبوده است؛ زیرا عمری را در بیهودهگی سپری کردهام.