رباعی شمارهٔ ۶۶۲
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس عمیق عشق و وابستگی شاعر به معشوق است. شاعر می‌گوید که هیچ گاه بدون یاد معشوق نمی‌تواند زندگی کند و به او ابراز می‌کند که نباید او را به راحتی و بی‌ارزش بفروشد، زیرا او تنها یک معشوق دارد و معشوق او بسیاری از رنج‌ها و وابستگی‌هایش را درک نمی‌کند. در مجموع، شاعر از عشق و نیاز به معشوق صحبت می‌کند و خواسته‌های عاطفی خود را بیان می‌کند.
ای در سر هر کس از خیالت هوسیبی یاد تو برنیاید از من نفسی
هوش مصنوعی: هر کسی در خیال خود آرزویی از تو دارد و بدون یاد تو، من حتی نمیتوانم نفس بکشم.
مفروش مرا به هیچ و آزاد مکنمن خواجه یکی دارم و تو بنده بسی
هوش مصنوعی: من را به هیچ، یعنی به بیارزشی، نفروش و آزادیام را بگیر؛ زیرا من تنها یک سرپرست دارم و تو زیر دستهای زیادی هستی.