تکه ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ معنویت و تجربهٔ نزدیک شدن به خداوند صحبت می‌کند. شاعر به تصویر آتش نمرود اشاره دارد و می‌گوید که پور آزر (پدر ابراهیم) حتی در داغی آن آتش هم نمی‌سوزد، زیرا روح او فراتر از این دنیا قرار دارد. او از شخصی می‌خواهد که برای درک عمیق‌تر حقیقت و عشق الهی، باید از خود و دنیا فارغ شود. شاعردرخود بودن و وابستگی به دنیا را مانع درک حقیقی می‌داند و تأکید می‌کند که عشق به خداوند انسان را از محدودهٔ مادی فراتر می‌برد.
آتش نمرود هرگز پور آزر را نسوختپور آزر پیش ازین آتش چو خاکستر شده‌است
هوش مصنوعی: آتش نمرود نتوانست فرزند آزر را بسوزاند، زیرا فرزند آزر قبل از آنکه آتش او را بسوزاند، تبدیل به خاکستر شده بود.
تا بدین آتش نسوزی تو یقین صافی نه‌ایخواه گو دیوانه خوانی خواه گویی بیهده‌است
هوش مصنوعی: تا وقتی که در این آتش نسوزی، مطمئن نباش که خالص و صاف هستی؛ چه اگر تو را دیوانه بخوانند و چه اگر بگویند بیفایدهاست.
ای دریغا جان قدسی کز همه پوشیده‌استبس که دیده‌ست روی او یا نام او بشنیده‌است
هوش مصنوعی: به راستی چه دردناک است که روح پاک و مقدس از همه چیز پنهان است، زیرا چقدر او چهرهٔ معشوق را دیده یا نام او را شنیده است.
هر که بیند در زمان آن حسن او کافر شودای دریغا کین شریعت کفر ما ببریده‌است
هوش مصنوعی: هر کس که زیبایی او را در زمان ببیند، به کفر گرایش پیدا می‌کند. افسوس که این دین و شریعت ما از اصل و بنیاد کفر جدا شده است.
کون و کان بر هم زن و از خود برون شو یک رهیکین چنین جان را خدا از دو جهان بگزیده‌است
هوش مصنوعی: به خودت بیندیش و از قید و بندهای دنیا رهایی یاب، زیرا که خداوند جان تو را از میان دو جهان انتخاب کرده است.