تکه ۲۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به اهمیت قناعت و رضایت از داشته‌ها اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که حتی اگر کسی در بهترین جای بهشت باشد ولی توشه‌ای نداشته باشد، به آن نفعی نمی‌برد. همچنین، هر کسی که از روزی و مکانی برخوردار باشد، واقعاً مالکش به حساب می‌آید. در نهایت، اشاره می‌شود که اگر بخواهیم بیشتر از حد نیاز خود داشته باشیم، این خواسته می‌تواند دردسرساز شود و بهتر است به قناعت و خونسردی بسنده کنیم.
برون ز گوشهٔ بهشت برین، سقر باشدفزون ز توشهٔ شکر معده، بار خر باشد
هوش مصنوعی: خارج از بهشت برین، دوزخ وجود دارد که از نعمتهای آنجا بیشتر خواهد بود. آنجا طعمی شیرین دارد، اما شکم انسان را پر می‌کند و او را به زحمت میاندازد.
هر آن که توشهٔ روزی و گوشه‌ای داردبه راستی مَلِک مُلک بحر و بر باشد
هوش مصنوعی: هر کسی که برای روزی خود تلاش کرده و جایی از آن را در اختیار دارد، در واقع صاحب و دارندهای بزرگ در این دنیا خواهد بود.
زیادت از سرت ار یک کُلَه به دست آریبه خاکِ پای قناعت که درد سر باشد
هوش مصنوعی: اگر از حد خود فراتر بروی و چیزی بیشتر از نیازت بخواهی، در واقع خودت را به دردسر میاندازی. قناعت و اکتفا به آنچه داری، بهترین گزینه است.