شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر نکاتی از مشکلات و بحران‌های شهر آمل است. شاعر از سوختن گل و سبزه به‌دلیل عطش و بی‌توجهی به اوضاع موجود سخن می‌گوید. او به جای شمع، گل سرخ را برافروخته و به تصاویری از پریشانی و تالم در باغ‌ها اشاره می‌کند. همچنین نسبت به غفلت وزرا و امرا از حال مردم و تأثیر منفی آن بر وضعیت شهر انتقاد می‌کند. شاعر در نهایت به ضرورت توکل به خداوند در مواجهه با مشکلات اشاره دارد و از غفلت و سهل‌انگاری می‌نالد.
همین نه از ستم چرخ شهر آمل سوختکه از عطش به ری امسال سبزه و گل سوخت
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به سختیها و مشکلاتی دارد که در زندگی وجود دارد. به نوعی نشان میدهد که تنها آتش و درد ناشی از بیتابی و تشنگی، باعث سوختن طبیعت و زیباییها نشده، بلکه به نوعی نتیجهای از شرایط سختی است که بر انسانها و محیط تأثیر گذاشته است. این بیانگر حال و هوای ناخوشایند و تأثیرات منفی محیط بر زندگی و روح انسانهاست.
بجای شمع برافروخت در چمن گل سرخبجای شهپر پروانه بال بلبل سوخت
هوش مصنوعی: به جای روشن کردن شمع در باغ، گل سرخی شکوفا شده و به جای پرچم پروانه، بالهای بلبل سوخته است.
به باغ، بید معلق ز تشنگی چون شمعگرفت لرزه و از پای تا به کاکل سوخت
هوش مصنوعی: در باغ، بید به خاطر تشنگی مثل شمع لرزید و از ریشه تا نوک خود به آتش درآمد.
تو ای سحاب کرم قطره‌ای فشان بر خاککه چهر لاله سیه گشت و زلف سنبل سوخت
هوش مصنوعی: ای ابر سخاوت، قطره‌ای بر زمین ببار که گل لاله پژمرده و زلف سنبل در آتش سوخته است.
ز حال خلق تغافل بس است ای وزراکه خانمان ضعیفان ازین تغافل سوخت
هوش مصنوعی: ای وزرا، به حال مردم بیخبر نباشید، که غفلت شما به خانه و زندگی ضعفاء آسیب میزند و آنها را به راحتی از بین میبرد.
به کار ملک تعلل بس است ای امراکه شهر دلکش آمل ازین تعلل سوخت
هوش مصنوعی: ای بزرگان، دیگر بس کنید از تاخیر در کار پادشاهی، زیرا که شهر زیبا و دلپذیر آمل به خاطر بیعملی سوخته و آسیب دیده است.
به داغ هیچ عزیزی خدا نسوزاندهرآن دلی که بر احوال شهر آمل سوخت
هوش مصنوعی: خدا هیچ دلی را به خاطر داغ و اندوه عزیزش نسوزاند، مگر دلی که برای وضعیت و حال و روز شهر آمل به درد آمده باشد.
بهار گفت توکل به حق کنید دریغکه برق غفلت ما خرمن توکل سوخت
هوش مصنوعی: بهار گفت که به خداوند تکیه کنید، زیرا غفلت ما مانند آتش است که همه چیز را میسوزاند.