شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار اشاره می‌کند و از احساسات و دل‌نگرانی‌ها و عشق بلبل صحبت می‌کند. او می‌گوید که با وجود زیبایی‌های بهار و تعابیر آزادی، دل مرغکان گرفته است. شاعر همچنین از عشق و آزادی به عنوان مفاهیم مهم یاد می‌کند و به انتقاد از نگرش‌های جامعه به این مسائل می‌پردازد، به طوری که گویی مردم هنوز در خواب هستند و نمی‌توانند از آزادی واقعی بهره‌مند شوند.
نم باران ز بستان گرد رفته استطبیعت را گلی از گل شکفته است
هوش مصنوعی: باران خفیفی از باغ آمده و طبیعت را با شکفتن گلی زیبا و سرسبز زینت بخشیده است.
نسیم آزاد می‌آید به بستانچرا پس مرغکان را دل گرفته است
هوش مصنوعی: نسیم ملایم و دلپذیر به باغ میوزد، اما چرا پرندگان از آن خوشحال نیستند و دلگیر به نظر میرسند؟
عجب شوری بپاکردست بلبلندانم عشق در گوشش چه گفته است
هوش مصنوعی: بلبل شور و شوق عجیبی به پا کرده و من نمیدانم در گوشش چه اسراری از عشق گفتهاند که اینطور دلتنگ و هیجانزده است.
به ما جز عشق و آزادی مده پندکه عاشق حرف‌مردم کم شنفته است
هوش مصنوعی: به ما نصیحت نکن که فقط عشق و آزادی برای ما مهم است، زیرا عاشق تنها به حرفهای دیگران کمتر توجه می‌کند.
بهارا بیش ازبن درگوش ملتمزن گلبانگ آزادی که خفته است
هوش مصنوعی: در فصل بهار، سخن از آزادی را در گوش مردم نزن، چرا که آنها هنوز بیدار نشدهاند و خواب گونهاند.