شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: این شعر به انتقاد از وضعیت فرهنگی و اجتماعی جامعه‌ای می‌پردازد که در آن معارف و دانش جایی ندارند. شاعر به مجلس شورا و کردار وکلا انتقاد می‌کند که نسبت به مرگ و فساد اجتماعی بی‌توجهند، در حالی که ترس از موش مرده دارند. او بر این موضوع تأکید می‌کند که در جامعه‌ای که افراد حقوق خود را نمی‌دانند، ظلم و بی‌عدالتی رایج است. همچنین به نبود عواطف و احساسات در دل‌های مردم اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید از ناکسان انتظار محبت و عاطفه داشت. در کل، این شعر به نبود فرهنگ و ارزش‌های انسانی در جامعه معاصر اشاره دارد.
به کشوری که در آن ذره‌ای معارف نیستاگر که مرگ ببارد کسی مخالف نیست
هوش مصنوعی: اگر در سرزمینی هیچ دانشی وجود نداشته باشد، در صورت وقوع مرگ، هیچ کس اعتراضی نخواهد کرد.
بگو به مجلس شورا چرا معارف راهنوز منزلت کم‌ترین مصارف نیست
هوش مصنوعی: به مجلس شورا بگو که چرا هنوز اهمیت و جایگاه آموزش و پرورش به اندازهای که باید، مورد توجه قرار نگرفته و به درستی از آن استفاده نمیشود.
وکیل بی‌هنر از موش مرده می‌ترسدولی ز مردن ابناء نوع خائف نیست
هوش مصنوعی: وکیل بیاستعداد از یک موش مرده میترسد، اما نگران مرگ انسانها نیست.
کند قبیلهٔ دیگر حقوق او پامالهر آن قبیله که بر حق خویش واقف نیست
هوش مصنوعی: اگر قبیلهای به حقوق دیگران تجاوز کند، این اتفاق از سوی هر قبیلهای رخ میدهد که به حق قانونی خود آگاه نیست.
نشاط محفل ناهید و نغمهٔ داودتمام یکسره جمع است حیف «عارف» نیست
هوش مصنوعی: جمع شدن شادابی و زیبایی موسیقی و آواز در یک محفل نشان میدهد که همه چیز به خوبی پیش میرود و ممکن است برای شخصی به نام «عارف» که در این فضا حضور دارد، احساس نابی ایجاد کند.
«بهار» عاطفه از ناکسان مدار طمعکه در قلوب کسان ذره‌ای عواطف نیست
هوش مصنوعی: در بهار زندگی، از افرادی که ارزش زیادی ندارند انتظار محبت و احساس نداشته باش. چون در دل آنها حتی کوچکترین نشانهای از عواطف وجود ندارد.