شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با تصویرسازی از بلبل و قمری که بر سبزه نشسته‌اند، به وصف می سرخ می‌پردازد. می که با گل حمری (گل سرخ) مقایسه شده، به طرز زیبایی توصیف می‌شود. شاعر می‌گوید که این می سرخ آن‌قدر زیبا و خاص است که حتی اگر آن را بو کنی، نمی‌توانی آن را از بنفشه تشخیص دهی. او همچنین اشاره می‌کند که این می به قدری جالب است که درونش مانند ابر درخشان است و درخشش آن از ستاره‌ای در شعر بیشتر است.
بر سبزه نشست بلبل و قمریباید می سرخ چون گل حمری
هوش مصنوعی: بلبل و قمری بر روی سبزه نشسته‌اند و باید مانند گلهای قرمز، سرخ و شاداب باشند.
آری می سرخ درخور است از آنکبر سبزه نشست بلبل و قمری
هوش مصنوعی: بله، نوشیدنی قرمز رنگ (شراب) مناسب است، زیرا پرندگان عاشق مثل بلبل و قمری بر روی سبزه نشسته‌اند.
آن سرخ مِیی که گَرْش بربویینشناسی‌اش از بنفشهٔ برّی
هوش مصنوعی: هرچند بوی دلانگیز و خوشی دارد، اما اگر آن را نچشی و نشناسی، از گل بنفشهٔ طبیعی و کوهی قابل تشخیص نخواهد بود.
آن می که سحابش اندرون بینیرخشنده‌تر از ستارهٔ شعری
هوش مصنوعی: آن میوهای که در دل ابرها به چشم میخورد، درخشانتر از ستاره‌ای در آسمان است.