شمارهٔ ۲۱ - طبیبان وطن
هوش مصنوعی: این شعر به انتقاد از وضعیت کشور و جامعه ایران می‌پردازد. شاعر به بی‌توجهی و بی‌خود بودن مردم اشاره کرده و می‌گوید که همواره درباره وضعیت خراب و ناتوانی ملت صحبت شده است. او از حس ناامیدی و درماندگی در برابر مشکلات اجتماعی و سیاسی سخن می‌گوید و به طبابت بی‌اثر و ناآگاهی اشاره می‌کند که به جای ارائه درمان واقعی، به تشخیص مشکلات خطرناک و آخرالزمانی می‌پردازند. شاعر در نهایت نشان می‌دهد که این شرایط فقط به تشدید درد و رنج مردم منجر می‌شود و هیچ راه حل مؤثری برای مشکلات موجود ارائه نمی‌دهند.
ز بس گفتند ایران بی‌حساب استز بس گفتند ایرانی خراب است
هوش مصنوعی: ایران به قدری در موردش صحبت شده که به نظر میرسد وضعیتی نامناسب دارد و برخی آن را تحت تأثیر این صحبتها، خراب میدانند.
ز بس گفتند این ملت فضولندز بس گفتند این مردم جهولند
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه مدام دربارهٔ این مردم حرف زدهاند که بیفایده و نادان هستند، حالا این باور در میان مردم رواج پیدا کرده است.
ز بس گفتند ملت جان نداردمریض مملکت درمان ندارد
هوش مصنوعی: چون خیلی درباره بیروحی و ناتوانی مردم صحبت شده، این کشور هم به شدت بیمار است و هیچ درمانی برای وضعیت آن وجود ندارد.
کنون پر گشته گوش ما از این سازدگر نبود اثر در هیچ آواز
هوش مصنوعی: حالا گوش ما از این موسیقی پر شده و دیگر هیچ صدای جدید تأثیری بر ما نخواهد داشت.
طبیبانی که دانایان رازندمریضان را ز درد آگه نسازند
هوش مصنوعی: پزشکانی که به علم و دانش آشنا هستند، بیماران را از درد و رنج خود آگاه نمیسازند.
نگویند این مرض صعب و خطیر استدریغاکاین‌مریض‌از عمر سیر است
هوش مصنوعی: نگویید که این بیماری سخت و خطرناک است، زیرا این شخص دیگر از زندگی خسته شده است.
نگویند آه ای بیچاره ناخوشتو امشب مرد خواهی،ساعت‌شش
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی بیانگر حالتی از ناامیدی و دردی است که فرد در آن شب احساس می‌کند. او به وضعیت ناگوار و رنجی که دچارش شده، اشاره می‌کند و این حس را در کلامش به تصویر میکشد. همچنین، از نزدیک شدن به یک زمان مشخص (ساعت شش) صحبت می‌کند که میتواند نشاندهندهی یک تغییر یا وقوع چیزی مهم باشد. در کل، این شعر تاثر و غم را به خوبی منتقل می‌کند و حس ناامیدی را در دل مخاطب زنده می‌کند.
اگر خون آید از حلقش، بشویندوگر نبضش شودکاهل، نگویند
هوش مصنوعی: اگر از گلویش خون بریزد، او را بشویند و اگر نبضش ضعیف شود، کسی چیزی نگوید.
بگویندش مباش این‌قدر مرعوبمهیا شوکه فردا می‌شوی خوب
هوش مصنوعی: به او بگویند که این‌قدر نترس و مضطرب نباش، آماده باش که فردا حال بهتری خواهی داشت.
وزپن سو، دست بر درمان گشایندز روی علم درمانش نمایند
هوش مصنوعی: از آن طرف، دستها بر روی درمان میگذارند و بر اساس دانش، آن درمان را به نمایش میگذارند.
چو دردش گوبی و درمان نگویییقین می‌دان تو عزرائیل اویی
هوش مصنوعی: اگر درد او را برطرف کنی و درمانی برایش نگوئی، بهراستی میدانی تو همان فرشته مرگ هستی.
طبیبانی که در بالین مایندبه عزرائیل دلالی نمایند
هوش مصنوعی: پزشکانی که در کنار بیمار حضور دارند، به نوعی میتوانند به فرشته مرگ اشاره کنند.
چو تبخالی زند از غلظت خونبگویند آه طاعون است، طاعون
هوش مصنوعی: اگر وقتی که خون غلیظ می‌شود، تب ایجاد شود، مردم میگویند این نشانهای از بیماری طاعون است.
گر استفراغکی بینند در مابگویند آخ « کلرا» واخ « کلرا»
هوش مصنوعی: اگر کسی در ما نقصی ببیند، میگویند "آخ"، یعنی افسوس و ناراحتی از آن نقص.
چنین گویند تا آنگه که بیمارببازد دل، بیفتد خسته و زار
هوش مصنوعی: میگویند که تا زمانی که بیمار دلش را از دست ندهد، خسته و ناتوان نخواهد شد.
نه خود یک‌لحظه درمانش پذیرندوگر درمان کنی دستت بگیرند
هوش مصنوعی: آنها حتی یک لحظه نمیتوانند درمان درد خود را بپذیرند، و اگر تو راه حلی برای درمان ارائه دهی، باز هم ممکن است تو را پس بزنند.
طبیبان وطن زین ساز و این برگنمی‌سازند معجونی به جز مرگ
هوش مصنوعی: پزشکان وطن با این ابزار و این داروها هیچ درمانی جز مرگ نمیسازند.