از ماست که بر ماست - ملک‌الشعرا بهار

این دود سیه فام که از بام وطن خاستاز ماست که بر ماست

وین شعله سوزان که برآمد ز چپ و راستاز ماست که بر ماست

جان گر به لب ما رسد، از غیر ننالیمبا کس نسگالیم

از خویش بنالیم که جان سخن اینجاستاز ماست که بر ماست

یک تن چو موافق شد یک دشت سپاه استبا تاج و کلاهست

ملکی چو نفاق آورد او یکه و تنهاستاز ماست که بر ماست

ما کهنه چناریم که از باد ننالیمبر خاک ببالیم

لیکن چه کنیم‌، آتش ما در شکم ماستاز ماست که بر ماست

اسلام گر امروز چنین زار و ضعیف استزین قوم شریفست

نه جرم ز عیسی نه تعدی ز کلیساستاز ماست که بر ماست

ده سال به یک مدرسه گفتیم و شنفتیمتا روز نخفتیم

وامروز بدیدیم که آن جمله معماستاز ماست که بر ماست

گوییم که بیدار شدیم‌! این چه خیالست‌؟بیداری ما چیست‌؟

بیداری طفلی است که محتاج به لالاستاز ماست که بر ماست

از شیمی و جغرافی و تاریخ‌، نفوریماز فلسفه دوریم

وز قال وان قلت‌، بهر مدرسه غوغاستاز ماست که بر ماست

گویند بهار از دل و جان عاشق غربیستیا کافر حربی است

ما بحث نرانیم در آن نکته که پیداستاز ماست که بر ماست