شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تمجید از شخصی می‌پردازد که مانند آینه نورانی و روشن است و در تعامل با دیگران و ادبیان هوشمند به یاد ماندنی و بارز شده است. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که این شخص از یک مرحله ابتدایی (غوره) به یک مرحله بالاتر (مویز) رسیده است و این موفقیت‌ها را تحسین می‌کند.
چون آینه نورخیز گشتی، احسنتچون اره به خلق تیز گشتی احسنت
هوش مصنوعی: وقتی که مانند آینه نورانی و درخشان شدی، خوب است. همچنین وقتی مانند اره به مردم تند و تیز بودی، خوب است.
در کفش ادیبان جهان کردی پایغوره نشده مویز گشتی، احسنت
هوش مصنوعی: در دنیای ادیبان، وقتی که به حقیقت و معنا رسیدی و به درک عمیقتری از زیباییهای زندگی رسیدی، به جای اینکه به ملاجظههای سطحی و ناپایدار سرگرم شوی، موفق به کسب آگاهی و معرفت گشتهای. احسنت بر تو که در این مسیر پیشرفت کردی.