شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ملاقات یاری می‌پردازد که با خرقه و تسبیح او را می‌بیند و به او می‌گوید که نور زهد از چراغ زهد نمی‌آید. شاعر تأکید می‌کند که کسی طعم شهد را در کان نمک نچشیده و کسی نیز میوه را از شاخ چنار نچیده است. به این ترتیب، شاعر بیان می‌کند که تنها ظاهر زهد و عبادت کافی نیست و برای درک واقعی باید عمق و حقیقت را جستجو کرد.
با خرقه و تسبیح مرا دید چو یارگفتا ز چراغ زهد ناید انوار
هوش مصنوعی: دوست در حالی که من با لباس وعظ و تسبیح دیده میشدم، گفت که نور معنویت و پرهیزگاری از ظاهر زهد و عبادت نمیتابد.
کس شهد ندیده است در کان نمککس میوه نچیده است از شاخ چنار
هوش مصنوعی: هیچ کس طعم شیرینی را از چشیدن شهد چیزی نمیداند، و هیچ کس میوهای را از درخت چنار نچیده است.