شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مادر خود اشاره می‌کند و اذعان می‌کند که اگر امکانش را داشت، سنگ قبر او را از گور برمی‌داشت. او خود را در خاک تیره و غمین توصیف کرده و می‌گوید که تنهایی او را در زیر خاک رها نمی‌کرد. به طور کلی، این ابیات نشان‌دهنده عشق و دلتنگی شاعر نسبت به مادرش هستند.
ای مادر اگر دسترسی داشتمیسنگ سیه از گور تو برداشتمی
هوش مصنوعی: اگر به تو نزدیک بودم، سنگ سیاهی از قبرت برمیداشتم.
خود را گل و خاک تیره پنداشتمیتنهات به زیر خاک نگذاشتمی
هوش مصنوعی: من خود را مانند گلی زودگذر و خاکی تیره احساس کردم و هرگز نمیتوانستم تو را به حال خود در زیر خاک رها کنم.